Parfüm konusunda biraz inatçıyım. Bir kokuyu herkes beğenebilir, hatta yere göğe sığdıramayabilir. Benim hoşuma gitmiyorsa mesele kapanır. Burnumun oy hakkını başkasına devretmiyorum.

Ama galiba şöhret söz konusu olduğunda bu kararlılığım biraz sınanıyor.

Ünlü isimlerin parfüm dünyasındaki varlığına bakarken aklıma takılan da bu oldu.

Billie Eilish'in kendi adıyla anılan parfüm serisi var. Selena Gomez'in kurduğu Rare Beauty markası da artık parfüm üretiyor.

Aslında şaşırtıcı değil. Ünlülerin isimleriyle ürün çıkarması yıllardır bildiğimiz bir şey.

Yine de bir insanın sesini beğenmemizle onun adını taşıyan kokuyu merak etmemiz arasındaki ilişki bana ilginç geliyor.

Bir sanatçının yeni şarkısını açıp dinleyebilirsiniz. Kıyafet koleksiyonuna bakabilir, beğenip beğenmediğinize karar verebilirsiniz.

Ama parfümün fotoğrafına ne kadar bakarsanız bakın kokusunu alamazsınız.

Bunca teknolojik gelişmeye rağmen telefon ekranından parfüm koklayamıyoruz. Fakat merak etmek konusunda hiçbir eksiğimiz yok!

Üstelik koku, beğeniyi başkasına bırakmanın en zor olduğu alanlardan biri.

Benim çok sevdiğim bir parfümü bir başkası ağır bulabilir. Aynı koku, iki insanda birbirinden tamamen farklı duygular uyandırabilir.

Peki sevdiğimiz bir sanatçının adı bu kişisel tercihin neresine yerleşiyor?

Diyelim ki hiç tanımadığım iki parfüm markasıyla karşılaştım. Birinin üzerinde bildiğim bir sanatçının adı var, diğerini ilk kez görüyorum.

Hangisine önce bakarım?

Sanırım tanıdık isme bir an daha uzun bakarım.

Bu, o parfümü satın alacağım anlamına gelmiyor. Ama dikkatimi çektiği gerçeğini de değiştirmiyor.

Galiba şöhretin gücü bazen tam burada ortaya çıkıyor.

Bir ürünü beğenmemizi sağlamadan önce, ona bakmamızı sağlıyor.

Tabii bir sanatçının parfümünü satın alan herkesin hayranlığından dolayı alışveriş yaptığını düşünmek de haksızlık olur. Kokusunu gerçekten beğenmiş olabilir. Belki de şişesini koleksiyonuna eklemek istiyordur.

Sonuçta sevdiğimiz insanlarla kurduğumuz ilişkiler de birbirinden farklı.

Bir konser tişörtünü düşünün mesela.

Kumaşından çok üzerinde taşıdığı isim ya da hatıra nedeniyle sakladığımız tişörtler vardır. İmzalı albümler, konser biletleri, özel koleksiyonlar...

Bazen bir eşyanın değeri ne işe yaradığından çok, bize neyi hatırlattığıyla ilgilidir.

Parfümde ise biraz farklı bir durum var.

Bir konser tişörtünü giydiğimizde sanatçının adı üzerimizdedir. İmzalı albümün üzerindeki isim yıllar sonra da aynı yerde durur.

Ama parfümü üzerimize sıktığımızda şişenin üzerindeki isim evde kalır.

Koku bizimle gelir.

Sabah evden çıkarken, işe yetişmeye çalışırken, bir akşam yemeğine hazırlanırken...

Günlük hayatımızın içine karışır.

Bir süre sonra belki de o kokuyla ilgili kendi hatıralarımız oluşmaya başlar.

Şişenin üzerindeki isim değişmez ama bizim o kokuyla ilişkimiz değişebilir.

Başlangıçta sevdiğimiz bir sanatçı nedeniyle merak ettiğimiz parfüm, zamanla kendi alışkanlığımızın bir parçasına dönüşebilir.

Belki de dönüşmez.

Belki o parfümü her kullandığımızda sanatçıyı hatırlarız. Belki bir gün neden aldığımızı bile unuturuz.

Her ikisi de mümkün.

Ama şunu düşünmeden edemiyorum:

Sevdiğimiz bir sanatçının adıyla hayatımıza giren bir koku, bir süre sonra yalnızca bize ait bir şey hâline gelebilir mi?

Sanırım gelebilir.

Üstelik bu durumda şöhretin payını inkâr etmemiz de gerekmez. O isim dikkatimizi çekmiş, bizi meraklandırmış, belki bir mağazanın parfüm reyonunda birkaç dakika daha fazla kalmamıza neden olmuştur.

Ama sonra şişe bizim evimize, koku bizim hayatımıza girmiştir.

Ve günün birinde o şişe biter.

İlk şişeyi bize şöhret aldırmış olabilir. Peki ikinci şişeyi kim aldırıyor?

Aslı Dönmez