“İNSAN UNUTKAN BİR CANLI”

“Mesela 3 gün önce ne yediğini unutur.
Telefonu neden eline aldığını unutur.
Hatta bazen bir odaya neden girdiğini bile unutur.”

Ama işin garip tarafı şu:

3 gün önce ne yediğini bilmiyorsun…
Ama 20 yıl önce duyduğun bir cümle hâlâ içeride duruyor.

Yıllar önce duyduğu bazı cümleler…
İnsanın zihninden hiç gitmiyor.

Birisi size küçücük bir şey söylemiştir.
Belki söylerken kendi bile önemsememiştir.

Ama sizin beyniniz onu alır…
Ömür boyu saklar.

Ve işin garip tarafı şu:

Gerçekten önemli şeyleri unutuyoruz bazen.
Ama en alakasız anlar hafızada kalıyor.

Bir bakmışsınız…
Yıllar önce bir masada edilen bir lafı hatırlıyorsunuz.

Hem de durup dururken.

Kimse çağırmadı.
Konu bile açılmadı.

Ama beyin diyor ki:
“Buyur. Bunu tekrar düşünelim.”

İnsan zihni gerçekten enteresan yer.

Dün tanıştığı birinin adını unutur…
Ama çocukken birinin ona nasıl baktığını unutmaz.

Bir şarkı duyar hatırlar.
Bir koku gelir hatırlar.
Bazen sadece bir sokaktan geçer…
Ve içinden açıklayamadığı bir his geçer.

Çünkü bazı şeyler akılda kalmıyor aslında.
İnsanın içine yerleşiyor.

Ve galiba mesele şu:

İnsan her şeyi unutmuyor.
Sadece bazı şeyleri sessizce içinde taşımaya alışıyor.

O yüzden yıllar geçse bile hiç beklemediğiniz bir anda,
çok eski bir anı çıkıp geliyor.

Sanki beynin içinde kira vermeden yaşamış gibi.

Ve kabul edelim…
Hepimizin zihninde böyle cümleler var.

Bir zamanlar duyulmuş…
Ama hâlâ tamamen gitmemiş cümleler.

Ben Aslı.
İnsan bazen yaşadığı anları değil…
O anların içinde hissettiği şeyi hatırlıyor.
Biz de bir sonraki cümlede görüşürüz.