Soru: “Neden bu kadar yorgunsun?”

Bu soru bazen şefkat gibi söylenir. Ama içinde ince bir hesap vardır.

Kadına sorulduğunda…

Kadın bu soruyu duyduğunda ilk refleksi şu olur:

“Yorgunluğumu mu görüyorsun, yoksa enerjimi mi yargılıyorsun?”

Çünkü kadın için yorgunluk sadece uykusuzluk değildir.

Sürekli toparlayan olmak yorar. Anlayan olmak yorar. Alttan alan olmak yorar.

Dışarıdan cevap verir: “Biraz yoğun geçti.”

Ama içinden geçen nettir: “Ben yoruldum çünkü hep güçlü olmak zorundayım.”

Ve bazen asıl yorgunluk şudur:Söylenmeyeni taşımak.

Kadın yorgunsa, çoğu zaman sadece fiziksel değildir.

Görülmemiştir. Duyulmamıştır. Hep idare etmiştir.

Ve o soruyu duyduğunda şunu hissedebilir:

“Yorulduğumu şimdi mi fark ettin?”

Erkeğe sorulduğunda…

Erkek bu soruyu duyduğunda omuzları biraz gerilir.

“Yorgun değilim.” der.

Ya da kısa keser: “İş.”

Çünkü erkek için yorgunluk çoğu zaman performansla ilişkilidir.

Yorgunsan düşüyorsundur.Düşüyorsan zayıfsındır.

O yüzden anlatmaz.Taşır.

Ama kadın o yorgunluğu gördüğünde bunu sadece iş yorgunluğu olarak okumaz.

“Bizden mi kaçıyorsun?”

“Artık heyecanlanmıyor musun?”

“Ben mi seni yoruyorum?”

Ve burada kalp atışı artar.

Kadın ilgi arar.Erkek sorgulanmış hisseder.

Kadın destek ister. Erkek savunmaya geçer.

Ve yorgunluk bir süre sonra sadece bedende değil,ilişkide yer eder.

Soru: “Bir şey söylemeyecek misin?”

Bu soru sakin söylenir. Ama altında sabır tükenmiştir.

Kadına sorulduğunda…

Kadın bu soruyu duyduğunda içinden geçen ilk cümle şudur:

“Söylememi gerçekten istiyor musun, yoksa formalite mi?”

Çünkü kadın çoğu zaman zaten söylemek istemiştir.

Ama karşı tarafın kaldırıp kaldıramayacağını tartmıştır.

Dışarıdan iki ihtimal vardır:

Ya direkt patlar: “Evet, var söyleyecek şeyim.”

Ya da kapanır: “Yok.”

Ama o “yok” en tehlikelisidir.

Çünkü o “yok”, vazgeçişin ilk adımı olabilir.

Kadın konuşmayı bırakıyorsa, bu huzur değildir.

Bu enerjinin çekilmesidir.

Erkeğe sorulduğunda…

Erkek bu soruyu duyduğunda ilk hissi şudur:

“Ne söylemem gerekiyor?”

Çünkü erkek için konuşma çoğu zaman bir çözüm alanıdır.

Somut bir problem yoksa, konuşma da gereksizdir.

Ama kadın için sessizlik boşluk değildir.

Mesajdır.

Erkek susar çünkü sorun yoktur.

Kadın susmayı “uzaklaşıyor” diye okur.

Erkek düşünür: “Her şeyi kelimeye dökmek zorunda mıyız?”

Kadın düşünür: “Beni merak etmiyor musun?”

Ve işte ince kırılma burada başlar.

Bu haftanın gerçeği şu:

Yorgunluk bazen işten değildir.İlişkide yalnız kalmaktan olur.

Sessizlik bazen huzur değildir. Konuşmaktan vazgeçmektir.

Ve iki taraf da aynı şeyi ister:

Anlaşılmak. Yükün paylaşılması. Alan.

Ama biri yükü konuşarak hafifletir.

Diğeri sessizce taşır.

Ve eğer o yük paylaşılmazsa, bir gün gerçekten yorulan sadece beden olmaz.

Bağ yorulur.