Yalnızlık…

Çoğu insan için eksikliktir.

Bir kraliçe için değil.

Çünkü o şunu öğrenir:

Yanlış birinin varlığı…

Doğru bir yalnızlıktan daha ağırdır.

Bu yüzden yalnız kalmaz.

Yalnızlığı seçer.

Sessizlikten kaçmaz.

Kendiyle kalabilir.

Çünkü bilir:

Kendine tahammül edemediğin yerde…

Kimse sana iyi gelmez.

Ve en net yer:

Bir kraliçe, kalabalıkta eksilmektense…

Tek başına tamam olmayı seçer.

Bu bir vazgeçiş değildir.

Bu… Kendine dönüştür.

Bir kraliçe yalnızlığı seçtiğinde…

Artık kimse onu yarım bırakamaz.

Ben Aslı.

Bazı kadınlar yalnız kalmaktan korkar…

Bazıları yanlış kalabalıklardan.

Bir kraliçe?

Hangisinin daha tehlikeli olduğunu bilir.

Peki sen…
Kendi hikâyenin kraliçesi misin…
Yoksa hâlâ başkasının hikâyesinde misafir mi?

Ve biz…
Bu defteri burada kapattık.