MURPHY YASASI: HAYATIN TERS GİDEN KLASİKLERİ

Hayatın matematiği basittir: Eğer bir şey ters gidebilecekse, ters gider. Üstelik öyle hafifçe falan değil, direkt kafana kaya düşürür gibi gider. Yani Murphy Yasası dediğin şey aslında evrenin “gülmemek için dişini sıktığın anda seni yerlere yatıracak şakasıdır.”

Bak mesela; beyaz gömlek giymek bir cesaret işidir. Beyaz giydiğin gün mutlaka kahve dökülür. Üstelik sen fark etmezsin, tam ofiste patronunla konuşurken gömleğin üstünde kahve lekesi sana “ben buradayım” diye göz kırpar. Patron da “disiplinli, titiz biri” diye düşündüğü çalışanını, Türk kahvesi telvesinden yapılmış modern sanat eseri gibi görür.

Veya otobüse yetişmişsin, mucizevi şekilde tek boş koltuk kalmış. Sen sevinçle oturuyorsun… Cırt. Sakız. Murphy burada kulağına fısıldıyor: “Yazık ya, sana koltuk değil hatıra bıraktım.” Ve sen gün boyu pantolonunun poposunda bedavaya Picasso gezdiriyorsun.

Toplantı sabahlarını hiç söylemiyorum bile. Bilgisayar haftalardır kusursuz, sen sunum açacaksın: “Güncelleme yapılıyor. 1/347”. Murphy Yasası aslında bir yazılımcıdan çıkmamış, direkt şeytandan çıkmış olabilir. Çünkü tam o an, bütün hayat motivasyonun %68’de dönüyor.

Murphy’nin asıl ustalığı, seni hayatta en kırılgan noktanla vurmasıdır. Mesela: Yemeğini dökmeyen varsa, çatalı düşürmüştür. Çatalı düşürmeyen varsa, telefonunu tuvalete düşürmüştür. Telefonu tuvalete düşmeyen varsa… Bir gün düşecektir, beklesin. Murphy sabırlıdır.

Ama işin trajikomik tarafı şu: Murphy Yasası seni aslında eğitiyor. Hayat koçluğu ayağına sabrını, esnekliğini, hatta bazen akıl sağlığını test ediyor. “Bak bakalım, bu saçmalığa gülebilecek misin?” diye sınav yapıyor. Sen gülemezsen kaybediyorsun, güler geçersen oyunu kazanıyorsun.

Kısacası Murphy Yasası, evrenin sana attığı tokatların edebi ismidir. Tokat yerken ağzından diş mi fırladı? Murphy not alıyor: “Başarılı deneme.”

Ve en acısı da şu: Murphy asla tek çalışmaz. Yanına hep bir ortak alır. Kahve lekesiyle başlarsın, sakızla devam eder, güncellemede çakılırsın, en sonunda da telefonunun şarjı %3’te kalır. İşte o noktada Murphy arkasına yaslanıp sigarasını yakar: “Bugünlük benden bu kadar, tatlım.”

Şimdi soruyorum size: Hayatınızda Murphy size hangi tokadı indirdi? Ve siz o anda kahkahayı mı bastınız, yoksa “Allah belanı versin Murphy!” diye mi bağırdınız?